چون معمولا انسان به هنگام ندامت و پشيمانى، چانهى خود را بر دستانش قرار مىدهد و فکر مىکند، چنانکه گويا در دست خود فرو افتاده است، لذا قرآن مىفرمايد: «سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ» «1» وشايد کنايه از اين باشد که گوساله در جلو آنان ساقط شد واز بين رفت، چنانکه مىخوانيم: «وَ انْظُرْ إِلى إِلهِکَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاکِفاً لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً» «2»