1- راه توبه هميشه باز است، گرچه پس از مدّتى باشد. «ثُمَّ تابُوا» ( «ثُمَّ» براى فاصله زمانى است)
2- توبهى هر خلافى، جبران همان است، توبهى گوسالهپرستى، بازگشت به ايمان واقعى به خداست. «آمَنُوا»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 3 - صفحه 183
3- براى دعوت به توبه بايد زمينهاى را فراهم آورد. ثُمَّ تابُوا ... إِنَّ رَبَّکَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ
4- خداوند نسبت به توبهکنندگان واقعى علاوه بر بخشش، رحمت خود را هم شامل آنان مىسازد. «لَغَفُورٌ رَحِيمٌ» آرى، اسما و صفات الهى، جلوههاى حکيمانه دارند.