تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ کُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‌ کُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ «160» و آنان (قوم موسى) را به دوازده گروه تقسيم کرديم که هر يک شاخه‌اى از دودمان بنى‌اسرائيل و امّتى بودند، و به موسى آنگاه که قومش از او آب طلبيدند، وحى کرديم که عصاى خود را بر آن سنگ بزن، پس از آن سنگ، «1». اعراف، 181. «2». تفسير اثنى‌عشرى. «3». تفسير نورالثقلين. «4». تفاسير نورالثقلين و عيّاشى. جلد 3 - صفحه 195 دوازده چشمه جوشيد (و به اطراف سرازير شد، آن گونه که) هر گروه آبشخور (سهم آب) خود را به خوبى شناختند. و ابر را بر فراز آنان سايه‌بان ساختيم و «مَنّ» و «سَلوى‌» (دو نوع خوراکى) بر آنان نازل کرديم (و به آنان گفتيم:) از پاکيزه‌هايى که روزى شما کرده‌ايم، بخوريد. آنان (با ناسپاسى خود) بر ما ستم نکردند، بلکه بر خويشتن ستم کردند.