تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «124» وَ إِذِ ابْتَلى‌ إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌ و (به خاطر بياور) هنگامى که پروردگارِ ابراهيم، او را با حوادث گوناگونى آزمايش کرد و او به خوبى از عهده آزمايش برآمد. خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم. ابراهيم گفت: از فرزندان من نيز (امامانى قرار بده)، خداوند فرمود: پيمان من به ستمکاران نمى‌رسد (و تنها آن دسته از فرزندان تو که پاک و معصوم باشند شايسته اين مقامند).