در روايات آمده است: اين آيه بيانگر ويژگىهاى اهلبيت عليهم السلام وشيعيان آنان مىباشد. «1»
قرآن، همواره در کنار اکثريّت مفسد، اقليّت صالح را هم مطرح مىکند. (در آيهى قبل انتقاد
«1». تفسير اثنىعشرى.
جلد 3 - صفحه 213
و در اين آيه، ستايش است)
«الْکِتابَ»، شامل همهى کتابهاى آسمانى مىشود و مفهوم آيه اختصاص به پيروان دين خاص و يا کتاب خاصّى ندارد، ولى با توجّه به آيات گذشته، شايد مراد تورات باشد.
در اين آيه از گروهى که به کتاب آسمانى تمسّک مىکنند تقدير شده، امّا در جاى ديگر کسانى را که کتاب در اختيارشان است، ولى به آن تمسّک نمىکنند، به الاغى تشبيه کرده که بار کتاب حمل مىکند. «مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها کَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً» «1»
«مصلح»، هم به کسى که در صدد اصلاح خويش است و هم به کسى که در تلاش براى اصلاح جامعه است، گفته مىشود.
با اينکه نماز، جزو محتواى کتاب آسمانى است، ولى به دليل اهميّت آن، به طور جداگانه ذکر شده است، زيرا نماز ستون دين است و اقامهى دين بستگى به آن دارد. چنانکه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: «الصلاة عمود الدّين» «2» و يا در جاى ديگر فرمودند: هر چيزى داراى صورتى است و سيماى دين شما نماز است، پس نبايد سيماى دين خودتان را خراب کنيد.
«و وجه دينکم الصلاة فلا يشيننّ احدکم وجه دينه» «3»