تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَيْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ «171» و (به ياد آور) زمانى که کوه (طور) را از جاى کنده، همچون سايبانى بالاى سرشان قرار داديم و گمان کردند که آن بر سرشان خواهد افتاد، (در آن حال، به آنان گفتيم:) آنچه را (از احکام و دستورها) به شما داديم، قدرتمندانه و جدّى بگيريد و آنچه را در آن است به ياد آوريد (و عمل کنيد) باشد که اهل تقوا شويد.