تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ «179» و همانا بسيارى از جنّ و انس را براى دوزخ آفريديم، (که سرانجامشان به آنجا مى‌کشد، چرا که) آنان دلهايى دارند که با آن حقّ را درک نمى‌کنند و چشمانى دارند که با آن نمى‌بينند و گوشهايى دارند که با آن نمى‌شنوند، آنان همچون چهارپايان، بلکه گمراه‌ترند، آنان همان غافلانند.