1- هدايت‌گرى با روشها و وسائل باطل و يا به سوى باطل، ممنوع است. «يَهْدُونَ بِالْحَقِّ»
2- هدايت، حکومت و قضاوت، بايد در مسير «حقّ» باشد. «يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ»
3- کسانى ارزش بيشترى دارند که علاوه بر هدايت‌پذيرى، در فکر ايجاد نظام حقّ نيز باشند. آرى، تنها شناخت و عمل شخصى کافى نيست، نشر حقّ نيز مهم است. ( «بِهِ يَعْدِلُونَ»، يعنى «به يحکمون»).
4- جامعه به گروهى هدايتگر و داورِ به حقّ، نيازمند است. (کلّ آيه)