تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ فِيما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِکُونَ «190»
پس چون (خداوند) به آن دو، فرزندى صالح داد، آنان در آنچه به ايشان عطا نمود، براى خدا شريکانى قرار دادند، ولى خداوند از آنچه که آنان شريک او قرار مىدهند، برتر است.