پیام‌های تفسیر نور

1- فرزند، هم مربوط به پدر و هم مربوط به مادر، هر دو است. «آتاهُما» 2- خداوند، فرزندِ شايسته و صالح مى‌دهد، اين ماييم که سبب انحراف فرزندان مى‌شويم. «آتاهُما صالِحاً» 3- انسان‌ها در تنگناها متعهّد مى‌شوند، «لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرِينَ»، امّا در حال گشايش، بى‌وفايند. «جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ» 4- فرزند، موهبتى الهى است، پدر و مادر نبايد، براى خود يا ديگران، در شکل و قيافه و يا سلامت فرزند نقش استقلالى قائل شوند که آن نوعى شرک است. «جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ» 5- نخستين شرط معبود، قدرت بر آفرينش است. در دنياى علم و صنعت، هنوز ميليون‌ها نفر بت‌پرستند. «أَ يُشْرِکُونَ ما لا يَخْلُقُ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 243