تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذْ يَعِدُکُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَکُمْ وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْکَةِ تَکُونُ لَکُمْ وَ يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُحِقَّ الْحَقَّ بِکَلِماتِهِ وَ يَقْطَعَ دابِرَ الْکافِرِينَ «7»
و (به ياد آوريد) زمانى که خداوند شما را وعده مى‌داد که يکى از دو گروه (کاروان تجارتى يا لشکر مسلح دشمن،) از آنِ شما خواهد بود، و شما (به خاطر راحت‌طلبى
«1». آل‌عمران، 66.
«2». کهف، 56.
«3». نحل، 125.
جلد 3 - صفحه 273
و منافع مادّى) دوست داشتيد گروه غير مسلّح (کاروان تجارتى) در اختيارتان قرار گيرد. در حالى که خداوند مى‌خواهد حقّ را با کلمات (و سنّت‌هاى) خويش استوار ساخته و ريشه‌ى کفّار را برکند. (از اين رو شما را با تعداد کم و نداشتن آمادگى جنگى در بدر با لشکر قريش درگير و سرانجام پيروز ساخت.)