1- نعمتها و امدادهاى الهى را در روزهاى سخت را فراموش نکنيم، چرا که ياد نعمتهاى الهى، روحيّهى شکر و شجاعت را در انسان بالا مىبرد. «إِذْ»
2- خداوند، بدون دعا هم مىتواند عطا کند، ولى دعا، يکى از راههاى تربيت الهى است. «إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّکُمْ»
3- دعا همراه با حضور در جبهه مؤثّر است و دعاى رزمندگان مستجاب مىشود.
تَسْتَغِيثُونَ ... فَاسْتَجابَ
4- دعا، کليد استجابت است. تَسْتَغِيثُونَ ... فَاسْتَجابَ
5- فرشتگان، گاهى در زندگى انسانها تأثيرگذار و مؤثّرند. «مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ»
6- امدادهاى غيبى وقتى تحقّق پيدا مىکند که آنچه را خداوند در ظاهر به ما داده است، به کار گرفته باشيم. «مُمِدُّکُمْ»