تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ «23»
و اگر خداوند خيرى در آنان مى‌دانست، شنوايشان مى‌ساخت، (حرف حقّ را به گوش دلشان مى‌رساند،) ولى با (اين روحيه‌ى لجاجتى که فعلًا دارند، حتّى) اگر شنوايشان مى‌ساخت، باز هم سرپيچى کرده روى مى‌گرداندند.
(در دل يقين پيدا مى‌کردند، ولى در ظاهر اقرار نمى‌کردند)
«1». اعراف، 179.
«2». تفسير درّالمنثور.
«3». ملک، 10.
جلد 3 - صفحه 293