تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُکاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ «35»
(دعا و) نمازشان نزد بيت اللّه (کعبه)، جز سوت و دست زدن نبود.
پس به خاطر آنکه کفر مىورزيديد، عذاب (الهى را) بچشيد.