1- بىاحترامى و انجام امور لغو و بيهوده، همچون دست و سوت زدن در مکان مقدّس، نشاندهندهى لياقت نداشتن براى توليت آن مکان است. إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ ... وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُکاءً وَ تَصْدِيَةً
2- در طول تاريخ، مراسم مذهبى دستخوش تحريف و يا آميخته به امورى لغو شده است. صَلاتُهُمْ ... مُکاءً وَ تَصْدِيَةً
3- گاهى مقدّسترين مراکز، صحنهى بالاترين خرافات مىشود. «عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُکاءً وَ تَصْدِيَةً»
4- کفر و بىاحترامى به مقدّسات، عذاب الهى را بدنبال دارد. «مُکاءً وَ تَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ»
5- لجاجت و استمرار در کفر و انحراف، عامل نزول عذاب است. «فَذُوقُوا الْعَذابَ
«1». تفاسير مجمعالبيان، الميزان و فىظلالالقرآن.
جلد 3 - صفحه 314
بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ»