تفسیر نور (محسن قرائتی)
لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْکُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ «37»
(اين حسرت، شکست و عذاب،) براى آن است که خداوند، ناپاک را از پاک (در اين جهان و آن جهان) جدا کند و پليدىها را برهم نهد و همه را متراکم سازد و در دوزخ قرار دهد، آنان همان زيانکارانند.