تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِذْ يُرِيکُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِکُمْ قَلِيلًا وَ يُقَلِّلُکُمْ فِي أَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً کانَ مَفْعُولًا وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ «44»
و (به ياد آوريد) زمانى که چون با دشمن برخورد کرديد، خداوند دشمنان را در نظر شما کم جلوه داد (تا با جرأت حمله کنيد) و شما را نيز در ديدگاه آنان اندک نشان داد (تا از کفّار مکّه، کمک نخواهند). اين کار براى آن بود که خداوند کارى را که مىبايست انجام شود، تحقّق بخشد. و (بدانند که) همهى کارها به خدا باز مىگردد (و ارادهى او بر هر چيزى نافذ است).