تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَکِيمٌ «49»
(به يادآور) زمانى که منافقان و بيماردلان مىگفتند: آنان (مسلمانان را) دينشان مغرورشان کرده است، (که بىترس حمله مىکنند. غافل از آنکه مسلمين بر خدا توکّل نمودهاند.) وکسى که بر خدا توکّل کند، پس (بداند) قطعاً خداوند شکستناپذير حکيم است.