تفسیر نور (محسن قرائتی)
ما کانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَکُونَ لَهُ أَسْرى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَکِيمٌ «67»
هيچ پيامبرى حقّ اسير گرفتن ندارد، مگر بعد از آنکه در آن (منطقه و) زمين، غلبه‌ى کامل يابد. شما (به خاطر گرفتن اسير وسپس آزاد کردن با فديه) به فکر متاع زود گذر دنيا هستيد، ولى خداوند (براى شما) آخرت را مى‌خواهد و خداوند، شکست ناپذير و حکيم است.