در معناى جمله‌ى «کِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ» اقوالى بيان شده است:
الف: اشاره به سنّت الهى است که او پيش از بيان حکم، کسى را کيفر نمى‌دهد. چنانکه در آيه‌اى ديگر مى‌فرمايد: «وَ ما کُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا» «1»
ب: اشاره به اراده‌ى الهى به پيروزى مسلمانان در جنگ بدر است که اگر تقدير خداوند به پيروزى شما نبود، اسير گرفتن پيش از تثبيت مواضع، ضربه‌ى سنگينى به شما مى‌زد. «2»
ج: شايد مراد نکته‌اى باشد که در آيه 33 همين سوره خوانديم که تا پيامبر صلى الله عليه و آله در بين شماست، خداوند عذابتان نمى‌کند. «وَ ما کانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ»
بنابراين آيه را چنين معنا مى‌کنيم: اگر به خاطر حضور مبارک تو که سابقاً در کتاب آسمانى گذشت نبود، مسلمانان در جنگ بدر به خاطر اسير گرفتن بى‌موقع مرتکب گناه کبيره و عذاب بزرگى مى‌شدند.
طبق روايات، غنائم در اين آيه، همان مبلغى است که به عنوان فديه، در برابر آزادى هر اسير دريافت مى‌کردند که بين هزار تا چهار هزار درهم بوده است.