تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِکَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا ما لَکُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ حَتَّى يُهاجِرُوا وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوکُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْکُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلى‌ قَوْمٍ بَيْنَکُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ «72» همانا کسانى که ايمان آورده و هجرت کردند و با اموال و جان‌هايشان در راه خدا جهاد کردند، و آنان که (مجاهدان و مهاجران را) پناه داده و يارى کردند، آنان دوستدار و حامى و هم‌پيمان يکديگرند. امّا کسانى که ايمان آورده، ولى هجرت نکردند، حقّ هيچ‌گونه دوستى و حمايت از آنان را نداريد، تا آنکه هجرت کنند. و اگر (مؤمنانِ تحت فشار، براى حفظ دينشان) از شما يارى طلب کردند، بر شماست که ياريشان کنيد، مگر در برابر قومى که ميان شما و آنان پيمان (ترک مخاصمه) است، و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد بيناست.