1- انحصار طلبى بىجا، ممنوع است. يهود و نصارى بدون داشتن دليل، هرکدام هدايت را تنها در آئين خود مىدانند. «کُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا»
2- نام وعنوان مهم نيست، ايمان وعمل اهميّت دارد. يهودى يا نصرانى يک لقب بيش نيست، آنچه ارزشمند است، توحيد ويکتاپرستى است. «بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً»
3- به تبليغات سوء ديگران پاسخ دهيد. «قالُوا ... قُلْ»
4- ابراهيم عليه السلام هيچگاه از مشرکان نبوده است، در حالى که يهود و نصارى گرفتار شرک شدهاند. «وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَ»