تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنْ نَکَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِکُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ «12»
امّا اگر (به جاى توبه،) سوگندهاى خويش را پس از بستنِ پيمانشان شکستند و در دين شما، زبان به طعنه (و عيبگوئى) گشودند، پس با سران کفر بجنگيد. زيرا که آنان را (پايبندى به) سوگندى نيست، باشد که (با شدّتِ عمل شما،) از کردار خود باز ايستند.