گرچه شأن نزول آيه دربارهى تعمير مسجدالحرام است، ولى حکم آن براى همهى مساجد است و به همين جهت کلمهى «مَساجِدَ» به کار رفته است، نه «مسجد الحرام».
توليت مسجدالحرام و تعمير و رسيدگى به آن، در صدر اسلام تا قبل از فتح مکّه، در دست مشرکان بوده است.
يکى از موارد اعلام شده در برائت، توسّط حضرت على عليه السلام، اين بود که مشرکان حق تعمير مسجد الحرام را ندارند، بلکه حقّ ورود به آنجا را هم ندارند. (در آيهى 27 مىآيد)