نکته‌های تفسیر نور

عباس، عموى پيامبر و شِيبه به يکديگر افتخار مى‌کردند؛ عباس به آبرسانىِ خود به زائران خانه‌ى خدا مى‌باليد و شِيبه به کليددارى کعبه. على عليه السلام به آن دو فرمود: ولى من با سنّ کم خود، به اين افتخار مى‌کنم که شما با جهاد و شمشير من ايمان آورديد. عباس ناراحت شده و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله از على عليه السلام شکايت کرد. اين آيه نازل شد. «1» على عليه السلام بارها براى اولويّت خويش به اين آيه استشهاد کرد، چرا که ايمان و جهاد، برتر از خدماتِ دورانِ شرک است که فاقد ارزش معنوى است.