1- شرک، پليدى است. «نَجَسٌ» پاکى واقعى در سايه‌ى ايمان است.
2- مؤمن بايد نسبت به مشرک، تنفّر داشته باشد. «الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِکُونَ نَجَسٌ»
3- در اعلام برنامه وديدگاه، توجّه به توان اجرايى خود داشته باشيم. «إِنَّمَا الْمُشْرِکُونَ نَجَسٌ» (با آنکه پليدبودن مشرکان مربوط به سال نهم وسال اعلام برائت نبود، ليکن چون در آن سال مسلمانان قدرت اجرا پيدا کردند، اين امر اعلام شد)
4- چون نزديک شدن، زمينه‌ى وارد شدن است، پس مشرکان نبايد به مکان‌هاى مقدّس حتّى نزديک شوند. «فَلا يَقْرَبُوا»
5- در قرآن، فلسفه‌ى برخى نهى‌ها وتحريم‌ها بيان شده است. «نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا»
6- همه‌ى زمين‌ها از نظر قداست، يکسان نيستند. «فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ»
7- با مخالفان هم مدارا کنيم و به آنان مهلت دهيم. «بَعْدَ عامِهِمْ هذا»
8- در دستورات و آئين‌نامه‌ها، به تنش‌ها وپيامدهاى آن نيز توجّه کنيم. نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا ... وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً ...
جلد 3 - صفحه 404
9- تنگناهاى اقتصادى و فشارهاى مالى، ما را نسبت به دينمان بى‌تعهّد نسازد.
«إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً»
10- هرکجا احساس نگرانى اجتماعى شد، بايد روحيّه‌ى اميد و توکّل را در مردم زنده کرد. «إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيکُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»
11- رزق ما به دست ديگران (مسافران و جهانگردان) نيست، بلکه به دست خداست. «يُغْنِيکُمُ اللَّهُ»
12- از قطع رابطه اقتصادى با کفّار، به خاطر مکتب، نگران نباشيم. «يُغْنِيکُمُ اللَّهُ»
13- بيش از زرنگى ومديريّت وسرمايه و ...، فضل الهى در غناى مردم نقش دارد.
«يُغْنِيکُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»
14- احکام دين، بر پايه‌ى علم و حکمت الهى است. «عَلِيمٌ حَکِيمٌ»