پیام‌های تفسیر نور

1- بعضى از علماى اهل کتاب، بد نيستند. «کَثِيراً مِنَ الْأَحْبارِ» 2- بهره‌گيرى علما از مال مردم و بهره نرساندن به آنان که موجب بى‌رغبتى مردم به دين مى‌شود شايد مصداقِ «صدّ عن سبيل اللَّه» باشد. لَيَأْکُلُونَ أَمْوالَ النَّاسِ‌ ... وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌ «1». الغدير، ج 8، ص 335. «2». تفسير نمونه. «3». از جمله: تفسير المنار، ج 10، ص 406- 407. جلد 3 - صفحه 415 3- بازداشتن علماى يهود و نصارى مردم را از راه حقّ، به خاطر دست‌يابى به دنياست. يَکْنِزُونَ‌ ... يَصُدُّونَ‌ 4- در اسلام، محدوديّتى براى سرمايه نيست، امّا راه تحصيل آن شروطى دارد و زراندوزى و بدمصرف کردن ثروت حرام است. الَّذِينَ يَکْنِزُونَ‌ ... وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ (وقتى زراندوزى حرام باشد، احتکارِ ضروريّات قطعاً حرام است) 5- مال اندوزى و حرص، احتکار و پنهان کردن است. چون مشکلات بسيارى را براى جامعه فراهم مى‌کند. الَّذِينَ يَکْنِزُونَ‌ ... وَ لا يُنْفِقُونَها 6- دنياپرستى علما و زراندوزى ثروتمندان، سبب قهر الهى است. فَبَشِّرْهُمْ‌ ... 7- جمع‌آورى طلا و نقره و پول، و انفاق نکردن و احتکار آن، گناه کبيره است. چون وعده‌ى عذاب به آن داده شده است. الَّذِينَ يَکْنِزُونَ‌ ... بِعَذابٍ أَلِيمٍ‌