1- مديريّت وتدبير را بايد از خدا آموخت که انتقادش در کنار عفو و رحمت است. «عَفَا اللَّهُ عَنْکَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ»
2- راههاى بهانهجويى را به روى منافقان ببنديد. «لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ»
3- شرکت نکردن در جنگ، نيازمند اذن رهبر است. «لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ»
4- جنگ، وسيلهى مناسبى براى شناخت حقيقت افراد است. حَتَّى يَتَبَيَّنَ ...
5- همه جا عيبپوشى ارزش نيست، گاهى بايد افشاگرى کرد. حَتَّى يَتَبَيَّنَ ... وَ تَعْلَمَ الْکاذِبِينَ
6- در شناخت منافقان بايد به بررسى عملکردشان در زمان جنگ و جهاد پرداخت. «وَ تَعْلَمَ الْکاذِبِينَ»
7- جامعهى اسلامى بايد چنان صادقانه حرکت کند که منافقان رسوا شوند. يَتَبَيَّنَ ... وَ تَعْلَمَ الْکاذِبِينَ
8- حضور منافقان در جبهه، ارزش نيست، ولى فرارشان از جبهه، موجب رسوايى آنان است. «تَعْلَمَ الْکاذِبِينَ»