1- مؤمنان معاصر پيامبر در مقايسه با منافقان، در ضعف مالى بودند. فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ ...
2- چه بسيار نعمتهايى که در باطن نقمت است و چه بسا توانهاى اقتصادى که وسيلهى نابودى و بدبختى مىشود. «لِيُعَذِّبَهُمْ بِها»
3- به ذلّت کشاندن ثروتمندانِ منافق، از سنّتهاى الهى است. «لِيُعَذِّبَهُمْ بِها»
4- عذاب الهى تنها در آخرت نيست، در دنيا هم وجود دارد. «فِي الْحَياةِ الدُّنْيا»
5- مرگ، جدايى روح از بدن است، نه نيست و فانى شدن. «تَزْهَقَ»
6- جان منافق، ارزش گرفتن ندارد، خود خارج مىشود. «تَزْهَقَ»
7- منافقِ ثروتمند، سخت جان مىدهد. «تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ»
8- مال و اولاد فراوان منافقان، زمينهى کافر مردن آنان است. فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ ... تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ کافِرُونَ
9- به عاقبت امور توجّه کنيد، نه به جلوههاى آن. فَلا تُعْجِبْکَ أَمْوالُهُمْ ... تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ کافِرُونَ