تفسیر نور (محسن قرائتی)
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمُنْکَرِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَ يَقْبِضُونَ أَيْدِيَهُمْ نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ إِنَّ الْمُنافِقِينَ هُمُ الْفاسِقُونَ «67»
مردان و زنانِ منافق، از يکديگرند (از يک قماشند)، به منکر فرمان مىدهند و از معروف نهى مىکنند و دستهاى خود را (از بخشش و انفاق) مىبندند.
خدا را فراموش کردهاند، پس خداوند نيز آنان را فراموش کرده است.
همانا منافقان، همان فاسقانند.