در صدر اسلام، زنان منافقى بودند که همچون مردان در فساد مؤثر بودند.
جلد 3 - صفحه 458
سؤال: خداوند که فراموشى ندارد، «وَ ما کانَ رَبُّکَ نَسِيًّا» «1» پس اين آيه که مىفرمايد:
خداوند آنان را فراموش کرد، به چه معنايى است؟
پاسخ: نسبت دادن فراموشى به خداوند، مجازى است، يعنى خداوند با آنان مثل فراموش شدهها عمل مىکند (نه آنکه فراموششان کند).
امام رضا عليه السلام فرمود: کيفر کسىکه خدا وقيامت را فراموش کند، آن است که خود را فراموش کند. «2» وحضرت على عليه السلام فرمود: فراموش کردن خداوند آن است که آنان را از خير محروم کند. «3»