1- زن و مرد، در برخوردارى از پاداش الهى، برابرند «وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ»
2- بزرگترين امتياز بهشت، خلود در آن و جاودانگى نعمتهاى آن است.
«خالِدِينَ فِيها»
3- زندگى آخرت تنها معنوى نيست، بلکه مادّى و جسمانى است. «جَنَّاتٍ، مَساکِنَ طَيِّبَةً»
4- مسکن خوب، وقتى ارزشمند است که در منطقهى خوب باشد. «مَساکِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ»
5- از تمايلات طبيعى انسان به آب، سرسبزى، باغ، بوستان و منزل، در جهت گرايش به معنويت استفاده کنيم. وَعَدَ اللَّهُ ... جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ...
6- لذّتهاى معنوى، بالاتر از لذّتهاى مادّىِ بهشت است. «رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ»
7- بهشت نيز درجات ومراتبى دارد. «جَنَّاتٍ تَجْرِي، جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ»
8- رسيدن به پاداش اخروى ورضايت الهى، رستگارى بزرگ است «الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 466