تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَ کَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَکُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ «74» (منافقان) به خدا سوگند مى‌خورند که (سخنى کفرآميز) نگفته‌اند، در حالى که قطعاً سخن کفر (آميز) گفته‌اند و پس از اسلام آوردنشان کافر شدند و تصميم به کارى (کشتن پيامبر) گرفتند که به آن دست نيافتند. و جز اينکه خداوند و پيامبرش آنان را از لطف خويش بى‌نياز کرده، عيبى (براى پيامبر و مؤمنان) نيافتند (با اين‌حال) اگر توبه کنند، برايشان بهتر است واگر روى بگردانند، خداوند آنان را در دنيا و آخرت به عذابى دردناک گرفتار مى‌کند ودر روى زمين هيچ دوست و ياورى برايشان نخواهد بود.