1- خلف وعده با خدا و بخل نسبت به محرومان، انسان را بدعاقبت مىکند.
بَخِلُوا بِهِ ... فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً
2- نفاق، درجاتى دارد: نفاقِ زبانى، نفاق رفتارى و نفاق قلبى. «فِي قُلُوبِهِمْ»
3- نفاق، گاهى موقّت وگاهى دائمى و هميشگى است. «1» «إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ»
4- پيمانشکنى ودروغ، روحيّهى نفاق مىآورد. گناه، گناه مىآورد. فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً ... بِما أَخْلَفُوا ... وَ بِما کانُوا يَکْذِبُونَ
5- سرچشمهى بدبختىهاى انسان، خود اوست. «بِما أَخْلَفُوا، بِما کانُوا يَکْذِبُونَ»
«1». حضرت على عليه السلام فرمودند: مراد از «يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ»، روز قيامت است. بحار، ج 90، ص 132.
تفسير نور(10جلدى)، ج3، ص: 471