برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 82)- در این آیه اشاره به این میکند که آنها به گمان این که پیروزی به دست آوردهاند و با تخلف از جهاد و دلسرد کردن بعضی از مجاهدان به هدفی رسیدهاند، قهقهه سر میدهند و بسیار میخندند، همان گونه که همه منافقان در هر عصر و زمان چنینند.
ولی قرآن به آنها اخطار میکند که «باید کم بخندند و بسیار بگریند» (فَلْیَضْحَکُوا قَلِیلًا وَ لْیَبْکُوا کَثِیراً).
گریه برای آینده تاریکی که در پیش دارند، گریه به خاطر این که همه پلهای
ج2، ص236
بازگشت را پشت سر خود ویران ساختهاند، و بالاخره گریه برای این که این همه استعداد و سرمایه عمر را از دست داده و رسوایی و تیرهروزی و بدبختی برای خود خریدهاند.
و در آخر آیه میفرماید: «این جزای اعمالی است که آنها انجام میدادند» (جَزاءً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ).