1- به تقاضاى منافقان براى حضور در جهاد، اعتماد نکنيم. فَإِنْ رَجَعَکَ ... فَاسْتَأْذَنُوکَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا ... آنان هنگام حرکت، اجازه‌ى ماندن مى‌گيرند وهنگام بازگشت، اجازه‌ى خروج وحرکت!
2- بترسيم از آنان که ديروز فرارى بودند و امروز داوطلب حضور در جبهه‌اند.
«لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً»
3- سوء سابقه‌ى افراد را فراموش نکنيم. «رَضِيتُمْ بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ»
4- منافقان را تحقير و بايکوت کنيم. «فَاقْعُدُوا مَعَ الْخالِفِينَ» همرزمى با پيامبر، توفيق الهى است که بايد منافقانى را که از ترک جبهه خوشحالند، براى هميشه محروم کرد. «لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَداً وَ لَنْ تُقاتِلُوا مَعِيَ»