در آيه‌ى قبل، سخن از کسانى بود که توان مالى براى کمک به جهاد نداشتند ودر اين آيه سخن از فقيرانى است که به خاطر فقر، مرکبى براى حضور در جبهه ندارند لذا غصّه مى‌خورند واشک مى‌ريزند، به اين جهت در پاداش رزمندگان شريکند. چنانکه حسن بصرى مى‌گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله به رزمندگان جنگ تبوک مى‌فرمود: در هر مالى که خرج کرديد و هر آسيبى که ديديد، گروهى از جاماندگان در مدينه با شما شريکند، چون قلباً علاقمند به
«1». مثل کارمند امينى که هنگام جا به جايى پول بانک، گرفتار سارقين شود، يا باربرى که هنگام حمل بار، دچار حادثه شود. بنابراين هرگونه اقدامِ اصلاحى که با انگيزه‌ى نيک و بى‌غرضانه انجام شود و حوادث و زيان‌هاى پيش‌بينى نشده پيش آيد، نبايد تاوان پرداخت شود. در فقه نيز قاعده‌اى به نام «احسان و نفى حَرج» مى‌باشد.
جلد 3 - صفحه 485
شرکت در جبهه بودند. «1»