اعراض، يا بر اساس بزرگوارى و گذشت است، يا بر اساس قهر و بى‌اعتنايى، و در اين آيه، به هر دو معنى به کار رفته است؛ منافقان درخواست اعراض و چشم‌پوشى از خطا داشتند، خداوند دستور اعراض قهرآميز داد. «1»
رسول خدا صلى الله عليه و آله پس از بازگشت از تبوک، فرمان داد تا مردم با منافقانِ تارک جبهه، معاشرت نکنند. «2»
در آيه‌ى قبل، عذر و بهانه‌شان پذيرفته نشد، در اين آيه چون در موضع ضعف و ذلّت قرار گرفتند، به سوگند متوسّل شده‌اند.