1- در شيوهى تربيت، هرگاه خواستيد کسى را از کار يا چيزى باز داريد، ابتدا راههاى صحيح، باز گذاشته شود و سپس مورد نهى اعلام شود. ابتدا فرمود:
«کُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما» سپس فرمود: «لا تَقْرَبا»
2- نزديک شدن به گناه همان و افتادن در دامن گناه همان. «لا تَقْرَبا ... فَتَکُونا»
3- تخلّف از راهنمايىهاى الهى، ظلم به خويشتن است. «فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِينَ» آدم و همسرش نيز براى توبه گفتند: «ظَلَمْنا أَنْفُسَنا» البتّه با توجّه به عصمت انبيا مراد از ظلم در اين قبيل موارد، ترک اولى است.