تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «144» قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّکَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ‌ (اى پيامبر!) همانا مى‌بينيم که تو (در انتظار نزول وحى، چگونه) روى به آسمان مى‌کنى، اکنون تو را به سوى قبله‌اى که از آن خشنود باشى، برمى‌گردانيم. پس روى خود را به جانب مسجدالحرام کن. و (شما اى مسلمانان) هر جا بوديد، روى خود را به جانب آن بگردانيد و همانا کسانى که کتاب (آسمانى) به آنها داده شده، (به خوبى) مى‌دانند که اين فرمان به حقّ است که از ناحيه‌ى پروردگار صادر شده و خداوند از اعمال آنها غافل نيست.