پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند، پيامبر و رزمندگان را در صحنه‌هاى خطرناک، مورد لطف خاصّ خويش قرار مى‌دهد. تابَ اللَّهُ‌ ... 2- همه‌ى انسان‌ها، به ويژه پيامبران، به لطف الهى نيازمندند. «تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَ «1». تفسير مجمع‌البيان. جلد 3 - صفحه 516 الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ» 3- توبه‌ى الهى، به معناى لطف خاصّ او به پيامبر و مؤمنان است که گاهى در قالب عفو و بخشش نسبت به گنهکاران جلوه مى‌کند. «تابَ اللَّهُ» 4- نشانه‌ى ايمان واقعى، اطاعت از رهبر در شرايط دشوار است. «اتَّبَعُوهُ فِي ساعَةِ الْعُسْرَةِ» 5- سختى‌هاى زندگى، لحظه وساعتى بيش نيست و مى‌گذرد. «ساعَةِ الْعُسْرَةِ» 6- انسان، هر لحظه در معرض لغزش و انحراف است، پس بايد به خدا روى آورد. «کادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ» 7- تنها راه نجات از سقوط، لطف الهى است. تابَ اللَّهُ‌ ... ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ‌