1- نگرشهاى محدود مادّى را بايد با ايمان به خدا و گفته‌هاى او تکميل و تصحيح کرد. «لا تَقُولُوا»
2- تکاليف سخت، نياز به پشتوانه اعتقادى و جبران خسارت‌ها دارد. آرى، کسى که بداند زنده است، به شهادت رو مى‌کند. «لا تَقُولُوا ... أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ»
3- شهادت، زمانى ارزش دارد که در راه خدا باشد. «فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
4- پيکار در راه دين، از ارزشهاى والا در پيشگاه خداوند است. «يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
5- روح، بعد از مرگ باقى است، هرچند جسم و بدن متلاشى شود. «أَحْياءٌ»*
6- سرچشمه بسيارى از تحليل‌ها، ناآگاهى از واقعيّات است. «لا تَقُولُوا، لا تَشْعُرُونَ»
«1». تفسير مجمع‌البيان.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 238