1- از بين بردن شکّ در عقايد، ضرورى است. «فَإِنْ کُنْتَ فِي شَکٍّ»
2- هنگام شک بايد به عالمان رجوع کرد. «فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْکِتابَ» (پس سخن عالم حجّت است)
«1». مريم، 91.
«2». بقره، 285.
«3». اسراء، 23.
جلد 3 - صفحه 621
3- کتابهاى آسمانى مؤيّد يکديگرند. «يَقْرَؤُنَ الْکِتابَ»
4- بعضى اهل کتاب، حقّ را مىگويند. «فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْکِتابَ»
5- رهبر بايد قاطع باشد وهيچترديدى به خود راه ندهد. «فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِينَ»
6- فضل آن است که دشمنان به آن گواهى دهند، آيا با اعتراف مخالفان به حقّانيّت آن، باز هم شک داريد؟! «فَلا تَکُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِينَ»