تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِيَبْلُوَکُمْ أَيُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَ لَئِنْ قُلْتَ إِنَّکُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ کَفَرُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ «7»
او کسى است که آسمانها و زمين را در شش روز (دوران) آفريد و عرش (حکومت) او بر آب قرار داشت، تا شما را بيازمايد که کدام يک نيکوکارتريد و اگر بگويى که شما پس از مرگ زنده خواهيد شد، همانا کفّار خواهند گفت: اين نيست مگر سحرى آشکار.