پیام‌های تفسیر نور

1- کاميابى‌هاى انسان تنها در حدّ چشيدن است. أَذَقْنَا الْإِنْسانَ‌ ... 2- نعمت‌هاى الهى، فضل و رحمت خداست، نه استحقاق ما. أَذَقْنَا ... رَحْمَةً 3- اگر مدّت کاميابى انسان طول کشيد، مغرور نشويم. أَذَقْنَا ... ثُمَّ نَزَعْناها ( «ثُمَّ» نشانه‌ى مدّتى طولانى است) 4- دادن‌ها و گرفتن‌ها به دست اوست. أَذَقْنَا ... نَزَعْناها 5- گرفتن رحمت از انسان، براى او سخت است. «نَزَعْناها» ( «نزع» کشيدن همراه با سختى است) 6- انسان کم ظرفيّت است و با از دست دادن نعمتى، از رحمت گسترده‌ى الهى‌ جلد 4 - صفحه 27 مأيوس مى‌شود. ثُمَّ نَزَعْناها ... إِنَّهُ لَيَؤُسٌ‌ 7- ايمان ما به خداوند نبايد وابسته به کاميابى‌ها وشيرينى‌هاى زندگى باشد. نَزَعْناها ... إِنَّهُ لَيَؤُسٌ‌ 8- يأس از رحمت خداوند، مقدّمه‌ى کفر وناسپاسى است. «1» «إِنَّهُ لَيَؤُسٌ کَفُورٌ»