تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) أَ فَمَنْ کانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسى‌ إِماماً وَ رَحْمَةً أُولئِکَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ يَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأَحْزابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ فَلا تَکُ فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ «17» آيا آن کس که (همچون پيامبر اسلام) دليل روشنى (مثل قرآن) از طرف پروردگارش دارد و بدنبال او شاهدى از اوست، و پيش از او (نيز) کتاب موسى‌ (که) رهبر و رحمت بوده است (بر آمدن او بشارت داده، مانند کسى است که اين خصوصيات را نداشته باشد؟)، آنان (کسانى که حق‌جو هستند) به او ايمان مى‌آورند، و هر کس از احزاب (و گروه‌هاى مختلف) که به او کافر شود، وعدگاهش آتش است. پس، از آن در ترديد مباش (که) قطعاً آن (وحى، کلامِ) حقّى است (که) ازپروردگارت (نازل شده)، اگر چه اکثر مردم ايمان نياورند.