حضرت نوح عليه السلام اوّلين پيامبر اولوالعزم است که عليه شرک و بتپرستى قيام کرد و چون نسل بشر پس از غرق شدن کفّار، همه از حضرت نوح و همراهان اوست، لذا او را پدر دوّم گفتهاند و چون عمرش از همهى پيامبران بيشتر بوده است، او را «شيخالانبيا» خواندهاند.
شايد مراد از عذابى که حضرت نوح از نزول آن بر قومش مىترسيد، قهر الهى در همين دنيا باشد. چنانکه در چند آيهى بعد مىخوانيم که کفّار به نوح مىگفتند: «فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ»