علم غيب، به طور مطلق و نسبت به هر چيز و در هر شرايطى مخصوص خداوند است، «وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ» «1» امّا به اذن و ارادهى الهى گاهى براى اولياى خدا دريچههايى از غيب گشوده مىشود، «تِلْکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْکَ» «2» لذا پيامبران الهى، از علم غيب برخوردارند. چنانکه در آيهى 26 سورهى جنّ مىفرمايد: «عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ»
نه فقط علم غيب، بلکه قدرت انجام کارهاى خارق العاده نيز مخصوص خداست، امّا خداوند به هر کس که بخواهد و به هر مقدار که مصلحت بداند عطا مىکند. با آنکه مرگ و حيات بدست اوست، «أَنَّهُ هُوَ أَماتَ وَ أَحْيا» «3»، لکن حضرت عيسى عليه السلام نيز با اذن او مردگان را زنده مىکند، «أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ» «4» با آنکه خداوند جانها را مىگيرد، «اللَّهِ
«1». انعام، 59.
«2». هود، 49.
«3». نجم، 44.
«4». آلعمران، 49.
جلد 4 - صفحه 50
يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ» «1» لکن فرشتگان نيز با اذن او جان مردم را مىگيرند، «يَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ» «2» با آنکه تنها او خالق است، «اللَّهُ خالِقُ کُلِّ شَيْءٍ» «3»، لکن حضرت عيسى نيز با اذن الهى خلق مىکرد. «وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ کَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي» «4»