کلمهى «نصح» به کار يا کلامى گفته مىشود که به قصد اصلاح و از روى اخلاص باشد وکلمهى «غى» به جهلى گفته مىشود که ناشى از اعتقاد فاسد باشد. فرق ميان «اضلال» و «اغواء»، آن است که ضالّ هدف را مىداند، ولى راه را گم کرده، امّا در اغواء، مقصد وهدف، هر دو را گم کرده است.
نسبت اضلال و اغواء به خداوند، از باب کيفر لجاجت و فساد اخلاق گمراهان است، نه آنکه خداوند از ابتدا و بدون مقدّمه کسى را گمراه کند. «وَ ما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفاسِقِينَ» «1»