مراد از «فَلا تَسْئَلْنِ» در مورد پيامبر معصوم، آن نيست که سؤالى واقع شده بود، زيرا حضرت نوح در آيهى بعد مىفرمايد: «إِنِّي أَعُوذُ بِکَ أَنْ أَسْئَلَکَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ»، بلکه منظور آن است که مبادا سؤال کنى! البتّه مطلبى که براى نوح پيش آمد، اين بود که خيال مىکرد فرزندش اهل است و خداوند به او فرمود: او از اهل تو نيست.
روايات بسيارى از پيامبر و ائمه عليهم السلام به ما رسيده است که با اين عبارت آغاز مىشود: «ليس منّا» يعنى از ما نيست، که به نمونهاى از آنها اشاره مىشود: «1»
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند: «مَن غَشّ مسلماً فليس منّا» هرکس به مسلمانى خيانت کند، از ما نيست.
در روايت ديگرى فرمودند: «مَن اکرمه الناس اتّقاء شرّه فليس منّى» آن کس که مردم او را از روى ترس احترام بگذارند، از من نيست.
«1». غالب اين روايات در سفينةالبحار، جلد دوّم، صفحهى 318 و 691 آمده است.
جلد 4 - صفحه 66
در حديثى ديگر آن حضرت فرمودند: «مَن اصبح و لم يهتمّ بامور المسلمين فليس بِمسلم» هر کس که هر صبح در فکر خدمت به مسلمين نباشد، مسلمان نيست.
سؤال: در آيهى 10 سورهى تحريم در مورد همسر نوح و لوط مىخوانيم: «خانتا» خيانت کردند، و در اينجا خداوند مى فرمايد: اى نوح! فرزند تو از اهل تو نيست، آيا از اين دو آيه، زنازاده بودن فرزند نوح استفاده نمىشود؟
پاسخ: اوّلًا: مراد از خيانتِ زن نوح، افشاى اسرار و کمک به کفّار است، نه امر ديگر.
ثانياً: اين آيه دليل اهل نبودنِ پسر نوح را عملِ غير صالحِ فرزند مىداند، نه چيز ديگر.